เด็กชายอายุ33

เรื่องนี้มันเเกิดขึ้น นานแล้ว ...ตั้งแต่ต้นๆเดือนกันยายน แน่ะ

พอดีงานเยอะ เลยไม่ค่อยว่างจะปาดสี ช่วงวันสองวันนี้ เคลียร์งานแล้ว 

เตรียมตัวทำงานที่ใหม่ เดือนหน้า ก็ถือโอกาสสังคยนารูปที่ค้างๆไว้สักหน่อย...

แถวบ้านข้่าน้อย มีห้างมาเปิดใหม่ขอรับ ชื่อชั้น ความดังของ Brand เป็นที่โจษจัญกันทั่วโลก

(ดังในทุกๆด้าน) นับเป็นความน่ายินดี ต้่องไปฉลองกับการเปิดทำการเสียหน่อย 

นั่งอยู่ในรถ Taxi หลังจากโอบอุ้ม TV 25 นิ้ว แสนอวบอั๋นไปหาหมอ ที่อมรฯ Lotus

... ก็พลันมีโทรศัพท์ จากหวานใจ (ใครวะ) ...

โชคดี ที่ควักออกมารับสายทัน (หมดโอกาส ยิง หรือ หยอด ล่ะแก... )

... ฮัลโหล ๆ ...

ชวนเดทเว้ย... เอ๊วววววว ถูกหวย ๆ ... ที่ไหนนะ? ... ไม่คุ้นเลย...

... ตกลงมันเปิดแล้วเหรอ? เออ แล้วอยู่ที่ไหนน่ะ ตะเอง? ...

จะนั่งรถต่อไปก็ไร้สติ ไหน ๆ ก็มีหมีโรคจิต ชวนทำกิจกรรม 2-2 แล้ว ก็ไม่อยากขัดศรัทธา

... รอสักครู่ เดี๋ยวขอเคลียร์กับ พี่ Taxi ก่อน ... เฮ้ย เฮีย...

... รอดตายมาได้ ก็ไปเสียตังค์กันเลย ...

..........

......

...

จะรีบเปิดไปไหนฟระ... หมอดูมันสั่งให้ต้องเปิดวันที่ 1/9/09 หรือไงเนี่ย?

ตอนนี้ผ่านมาจะครบเดือนแล้ว อาการเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ คนที่ย้ายมาจาก ตะวันนา คงเครียดหน้าดำกันอยู่

ร้านค้าเริ่มมารวมตัว แต่ก็ยังโหวงเหวง คนขายหน้าตาเดิมๆยังเห็นกันอยู่ เจ้าประจำ อุดหนุนกันไป

แบบนี้ ไม่ใช่ล่ะ... 

เห็นว่า ทิพยอาเขต กำลังปรับนโยบายบริหารสำหรับสาขาใหม่ ๆ เรื่องการละเมิดต่างๆ

และ หนังสารคดี ที่ควบคุมคุณภาพไม่ได้ (ไม่ใช่ประเด็น) ให้ออกไปจากสัญญาเช่า

เพื่อเป็นการปรับปรุงภาพลักษณ์ และแผนงานธุรกิจในอนาคต

ส่วน แหล่งคอแข็ง ประตูน้ำแห่งเดิม ก็ต้องปล่อยกันไปก่อน เพราะเซ๊งกันนานเหลือเกิน

ตั้ง 30 ปี กว่าจะอัญเชิญขับไล่ บอกเลิกสัญญากันได้ ก็ประมาณ พ.ศ.2557 ...

ก็เป็นนโยบายบริหารของห้างฯ ส่วน ธุรกิจตาใส  ใจมืดมัว ก็ต้องปรับตัวกันไป...

แต่การย้าย computer ออกจากตะวันนา มันทำให้ ห้างฯนั้นหมดความหมายที่ข้าน้อย

จะก้าวเข้าไปเหยียบเลยแฮะ....

<< ก่อนหน้า                  -- Tablet Diary Entries --                  ถัดไป >>