เด็กชายอายุ33

กิจการไปได้สวย(มั้ง) รายได้ยังมี ชีวีไม่อดตาย

ข้าน้อยทำกิจการรับพิมพ์งานขอรับ... ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ ในละแวกบ้าน

และด้วยฝีมือของแพนด้าเสียว(SEO)โรคจิต ช่วยปลุกปั้นกลยุทธ์ สร้างช่องให้งานเข้า

ได้ลูกค้า มาพอสมควรทีเดียว ...ผ่านมา 1 เดือนตอนนี้ งานค่อนข้างเยอะมาก (ทำไม่ทัน)

ไม่ค่อยได้หลับได้นอน การงานค่อนข้างยุ่งเลยทีเดียว...

การทำงานวันหนึ่งๆ เริ่มตั้งแต่ 9 โมงเช้า ถึง 6 ทุ่ม ยาวเอาเรื่อง โหดกว่าทำงานบริษัทอีก

แต่มีข้อดีนิดนึง ตรงที่พักตามใจฉัน... ควบคุม กำหนดเวลาเอาเองได้ ไม่มีคนคอยค้อนตาเหล่

แล้ว พูด "ไปช้อป มาอีกแล้วสิ คล้ำเชียว" ...ประชดประชันว่า นังนี่ เขาจ้างหล่อนมาทำงานนะยะ

ไม่ได้จ้างมาให้ไปเอาหนังหน้าไปเดินตะแล๊ดแต๊ดแต๋ ออกดอก ออกผล ตามห้างสรรพสินค้า... 

เมื่อรับงานมาแล้ว ไม่ว่าจะด้วยความโลภ หรือไม่รู้จักประมาณตน ก็ต้องทำงานให้ลูกค้าให้เสร็จ 

และการโดนโทรทวง ก็เป็นเรื่องธรรมชาติ (...ถ้าทำทันก็ไม่ต้องทวงหรอกเฮีย)

แน่นอน ประโยคเด็ดของการสนทนานี้ก็คือ "ทันแน่นอนครับพี่ เสร็จชัวร์" (ใครจะเสร็จก็ไม่รู้ล่ะ)

เพื่อไม่ให้เสียความน่าเชื่อถือ ข้าน้อยต้องเร่งมืออย่างเต็มที่ เพื่อจะให้งานของลูกค้า 

เดินหน้าต่อไปได้ อย่างเร็วที่สุด ต้องโฟกัสเต็มที่ ใส่ใจเต็มร้อย ทีละงาน เพื่อความสมบูรณ์ 

ไม่ให้เสียความไว้วางใจ ที่เขามอบงานให้กับเราดูแล.... แหม แบบนี้ ต้องลุยเต็มที่....

อุ๊บ! 

ถ้าผลออกมาแบบนี้ คงต้องเปลี่ยนวิธีการทำงาน กันสักหน่อย... แล้วล่ะ

........

......

....

...

..

 รีบอ่านเต็มที่เลยล่ะ จบแล้วแล้วเดี๋ยวจะทำงานต่อ... "เสร็จชัวร์ครับ พี่... คอนเฟิร์ม"

แต่อย่าโทรบ่อยเด่ะ เสียสมาธิ...

ปล. คุณแป้น ช่วยอธิบายให้ลูกค้าของข้าน้อยฟังด้วยนะ

<< ก่อนหน้า                  -- Tablet Diary Entries --                  ถัดไป >>