เด็กชายอายุ33

 

ถ้ารุ่นคุณป๋า หรือลุงๆป้าๆ ไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตาเสพเพลงลูกกรุงกันอย่างเดียว

 

 

 

Boney M.  กับเพลง Daddy Cool

 

 

เพลงชื่อว่า Daddy Cool ...แปลเป็นไทยว่าอะไรดีล่ะ?

"พ่อกูเจ๋ง" งั้นรึ?

 

 แปลแล้วดูถ่อยๆเป็นลูกนักการเมืองยังไงก็ไม่รู้ อย่าแปลเลยดีกว่า

 

จะให้อ่านเนื้อเพลง หรือ ตีความหมายจาก MV ก็คงเป็นการแกว่งเท้าหาเสี้ยน 

เพราะพี่ท่านเขียนไว้สั้นกำกวมมาก สมกับเป็นเพลง Dance วนอยู่แค่ไม่กี่วลี

ไม่กี่คำก็เก๋าได้ ไม่ต้องร่ายยาวเป็นละครซีรี่ย์ มีที่มา มีที่ไป แบบว่านางเอก

มาจากชนชั้นล่าง(ใต้ถุนแฟลต)อาภัพผิดหวังในรักกับหนุ่มเศรษฐีกิมจิ๊ฮาเซโย๋

จนต้องซดแฟ้บ+น้ำยาปรับผ้านุ่ม ตายอนาถ ในอ้อมแขนพระเอกตอนจบ

อะไรเทือกนัั้น

 

 

ท่าเต้นใน MV นี้ เปรี้ยวได้โล่(บ้ามาก)สำหรับยุคโน้น

ส่ายหัวกันด๊อกแด๊ก ส่วนสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านซ้ายสุด

น่าจะเป็นญาติฝ่ายไหนสักอย่าง ของพี่ป๊อด กับพี่น้อย

...Movement Gene ใกล้เคียงกันพอควร

แหม แหม แหม ...แอบมีทำเสียงกระเส่า เพิ่มความล่อแหลม

"และมันก็โดน Banned ในสยามประเทศจริงๆด้วย"

แต่สมัยนี้คงไม่เป็นไรแล้วมั้ง? เพราะเห็นตามเนื้อเพลง 

หรือดูตาม MV ไม่ว่าจะทู่หรือจะแหลม ก็ล่อได้หมดล่ะค่ะ 

 

 

เขียน Entry นี้ขึ้นมาเพราะกำลังทำงาน Video ให้ลูกค้าไปดิ้นปล่อยแก่

แล้วเจอใบสั่งเพลงนี้เข้าให้พอดี เลยได้โอกาสรำลึกถึง...วันวาน

ยุคเฟื่องฟู ของ Disco era กับ Performer แถวหน้าอย่าง Boney M.

วงนี้ ออกอัลบั้มแรกในปีที่ผมเกิด นี่ก็ผ่านมา... ปีแล้ว

 

(อย่าไปนับเลย ... เนอะ)

 

 

ที่น่าทึ่งก็คือความล้ำของ Sound

และความสมบูรณ์ของสิ่งที่ควรเรียกว่า "เพลง"

ณ กาลนี้ สมัยนี้ ถามว่าเชยไหม?

คุณๆจะตอบว่าอย่างไร กันดีล่ะเออ    ...ผมก็อยากรู้

 

ส่วนผมก็ขอตอบว่า มันไม่เคยเชยเลยล่ะเธอว์

 

.... ออกจะเก๋กู้ด และล้ำเสมอ....

 

จากนี้ไปอีก 100 ปี งานของ Boney M. ก็ยังเป็น

งานที่ควรค่าแก่การถูกเรียกว่า "เพลง" ล่ะ

 

Enjoy the little thing, Here we are now,

Entertain US.

 

 

แถมอีกนิด... ในยุคที่หนุ่มๆสาวๆ ยังคงเหนียมอายกันจนเพลีย

ในขณะที่กรุงเทพยังนิยมการเต้นรำมาตรฐาน แยก ชิด แยก หมุน 

เคยเรียนกันมะ ก้าวเท้าซ้ายไปข้างๆ ก้าวเท้าขวาตามชิด นะนักเรียน

เอ้า หมุนผ่านวงแขน ดมขี้เต่าฝ่ายชายเล็กน้อย ..... ดีมาก...

(สมัยนั้น Deodorant ล่อชะนี อย่าง แอ๊กซี่พิฆาตเต่า ยังไม่มา)

 

ฝั่งยุโรปก็สะเทือนเลื่อนลั่นไปด้วย ส่ายสะโพก สะบัดซ้าย สะบัดขวา

กระแทกแก้มก้นเข้าหากัน อย่างไม่บันยะบันยัง มันกันให้รึ่มในเธคแสงสลัว

เป็นการรื่นเริงที่แสนบัดสีบัดเถลิง เกินกว่า คุณหญิงแม่จะรับได้ เสียแล้ว

 

คิดแล้วก็ขำดี เวลานึกถึงสมัยเริ่มเป็นเด็ก...

แล้วได้ยินคำห้ามปรามตามยุคสมัย อยู่บ่อยๆ

"เต้นรำ ระวังอย่าโดนตัวผู้หญิงนะลูก เดี๋ยวน้องเขาจะเสียหาย"

 

...ได้ฮะ คุณหญิงแม่...

ชายจะรุกประชิดหน้าท้องแนบติดแต่บุรุษด้วยกันเท่านั้นแหละฮ้า...

 

 

หวานอีชาย นี่ล่ะ แผล่บ แผล่บ

 

 

 

ปล. Entry นี้ไม่มีรูป เพราะหมดแรงจะวาด จะบ้าเหรอตีสี่กว่าแล้ว

ไม่ต้องหลับต้องนอนพอดี ไว้อัพให้ตอนดึกๆละกัน หลังลืมตาตื่น...

 

 

เข้าฝันใครดีนะ คืนนี้...

 

 

สมบัติจาก a book fair - วันก่อนครับ...

จั่วหัวกันสั้นๆ แบบนี้ ใช่เลย อัพเอนทรี่แบบสั้นกุด

สั้นจุ๊ดจู๋

 

วันเสาร์ที่ผ่านมามีความสุขมากๆ ในการแปลงทรัพย์สิน เป็นสมบัติหายาก 

มันคืออะไรเหรอ? มันคือ"หนังสือทำมือ" ยังไงล่ะคุณจ๋า

 

ข้างบนบอกไว้ว่า วันนี้ อัพสั้นๆใช่มะ

ครับผม ครับผม เดี๋ยวหลุด concept (ตัวขี้เกียจ)

 

และนี่คือ ยุรนันท์-จารุณี แซม-เปิ้ล ...Sample (แก่ได้อีก)

1 ในหนังสือเล่มที่ชอบ จากงาน a book fair จ้ะ

 

 

อ่านว่าอะไรนะ เน้ะ~โซโนะฮิ(อาราย)วะ... ช่างมันเต๊อะ :P

นี่คือหนังสือ "วันก่อนครับ..."

จาก Blog แห่งความเข้าใจผิด คงเส้นคงวา ฮาจี๊ดๆ 

Thatday ...  ที่เลื่องลือ

 

มีหรือเมื่อเป็นหนังสือแล้ว ข้าพเจ้า จะพลาด

เห็นนักเขียนนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่ ก็แอบสอยมาซะในบัดดล

แถมมีบังคับขู่เข็ญขอลายเซ็นนักเขียนด้วย

 

H : วันนี้ครับ

 

ab : ทำไมครับ?

 

H : ผมไปเจอนักเขียนลึกลับชื่อดังกระฉ่อน ในงานหนังสืองานหนึ่ง

ปลื้มมากเลยครับ

 

ab : นักเขียนคนนั้น คงเป็นนักเขียนที่มีผลงานสุดยอดควรแก่การคารวะ

 

H : ... เพลาๆนิดนึงก็ได้ครับ ... 

ab :  อะแฮ่ม นิดนึง นิดนึง ... แล้วไงต่อ? 

 

H : ผมเป็นแฟนติดตามผลงานเขียนของเขาทุกตอน

อ่านแล้ววางไม่ลงเลยครับ

ab : อืม...นักเขียนคนนี้เขาฝีมือขั้น เมพ .... 

 

H : ....สุดยอดนักเขียนที่ผมคลั่งไคล้ออกหนังสือ limited edition ด้วย

โอ้ พระเจ้า ซอส..

ab : จำนวนจำกัดครับ อย่าช้าๆ เดี๋ยวหมด อด Trendy  

 

H : ... ไม่พลาดแน่นอน จัดมา 1 เล่ม เลยครับ แต่จะเป็นไรไหมครับ

ถ้าผมก็จะขอให้ช่วยเขียน...

 

ab : โอ้ววว เพื่อแฟนๆที่รัก นักเขียนนามอุโฆษ ตวัดเส้นเซ็นชื่อให้ได้อยู่แล้ว...

ส่งหนังสือมาเลยครับ

 

H : คือว่า... ผมอยากได้ใบเสร็จรับเงินน่ะครับ...

 

 

 

อ๊าาา ชื่นใจ...

ชงยาวไปนิดนึง พอดีเขียนแล้วเพลิน

 

 

ปกหลังก็การันตี ความสนุก ^^ โดยโจทก์ของคุณ B

 

 

 ปกหลังสอนให้รู้ว่า "เวลาอัพ Blog โปรดระวัง Boss"

 

อะ แล้วนี่ก็คือ บางส่วนที่ได้ซื้อมาอ่านจ้ะ

 

 

ที่เหลือลืมไว้ที่บ้าน ไม่ได้หยิบมาห่อปกด้วย...แหะ แหะ

 

 

 

ผมชอบหนังสือที่สุดเลย ^^

(แต่อ่านจบน้อยมาก... เอ๊ะยังไง?)

 

 

งานใกล้เคลียร์แล้ว จะได้มาเขียนอะไรๆต่อสักที

คงขอตีข่าวใส่ไข่หลังจากงาน a book fair เพิ่มเล็กน้อย

 

ปล. อ้อ.. เสี่ยแนน คร้าบ ของที่สั่งจะไปถึงในอาทิตย์นี้ล่ะเน้อ ^^

 

 

วันนี้เล่น Forword Mail (หมดมุก)

บังเอิญได้มาจากเพื่อน ดูแล้วมันอดใจไม่ไหวต้องเอามาแปะไว้

ให้สะท้าน บล็อกกา~~!

 

FWD Mail : นิยามคำว่า"เนียน " *[]* 

โปรดระวังผู้ปกครองแย่งดู

 

 

 

ไปดูกันเลย

 

 

 

หือ?

พาไปให้หม่ามี้ดูตัวได้ไหมเนี่ย? 

เสียใจด้วยจ้ะ น้องมีผอ สระอัวแล้ว ... (ก๊าก ล้อเล่น)

 

ดูความเนียนไม่บันยะบันยังกันต่อ...ดีกว่า

 

รูปคุณปู่กับคุณย่า...กับคุณตาคุณยาย

(เอิ๊กๆ ยังไม่เลิก)

ไม่เลิกพล่ามเดี๋ยวงั้บคอหมู

ขอมี 2 หนุ่ม มาขนาบข้างแบบนี้มั่ง 14 กุมภาพันธ์ ก็สวรรค์ดีๆนี่เอง

ตอนผับเลิก มันจะได้หิ้วปีกเรากลับบ้าน

FAIL...  มีแฟน หน้าเพลีย

ใครบอก FAIL ยะ มีแฟนว่าง่ายแบบนี้ออกจะ WIN หนีไปเล่นไพ่สบาย

(มันนอนทั้งวัน ไม่ทำมาหากิน)

นึกถึงละครเกาหลีนะตัวเอง..สองคนกับผ้าพันคอผืนเดียว กลางสายลมหนาว

... แต่นี่มัน หู ตู... 

หูข้างเดียวหวงไปได้ ถ้ามันขาด...เดี๋ยวเค้าซื้อคืนให้

 Pin BB แลกแครอทฟรีนะน้องนะ

ฟังเค้าหน่อยนะ เค้าอยากได้ BB Bold ล่ะ...ตัวเอง

บ้าเหรอ... I-Mobile ก็พอแล้ว... เอ้า งอน งอน เดี๋ยวปั๊ด... จูบ

เนียน ซะไม่มี

ช้อบชอบ เลยขอเอาออกมาแปะไว้อ่านเล่นกัน

 

 

 

 

นี่ก็เนียน...

 

 

.............

 

 

เคี๊ยก  เคี๊ยก เคี๊ยก

 

อุ๊บส์!!

 

 

 

...จบดีกว่า...

 

 

ใครคิดว่า Hato จะแจกปฏิทินลีโอ ขอให้คิดใหม่ 

แล้วแวะไปถาม คุณอุ๊ย!! ว่าแกยังมีเหลือไว้แจกบ้างไหม?

(คนอะไรตลกได้ทุกวัน)

 

ต้นตอของ FWD Mail : s-salary...Q( * 3*)O ใหญ่กว่าช้าง

คุณตำรวจจะได้ตามรวบถูก

 

ส่วนคาแรคเตอร์พวกนี้แอบยืมมา ไม่บอกกล่าว ... เสร็จเราไปแล้ว

 

- แขกรับเชิญ -

ครอบครัวหมีหรรษา ณ เมืองเจียงใหม่

หมีเป็นชู้ : Pungda, หมีนรก

โบนสไลเดอร์ :  sundanjung อ่านว่า สันดานจัง

 

ขอบคุณที่แวะมาเยือนจ้า

 

 

ปล. Entry นี้สอนให้รู้ว่า ภาพเก่า เอามาหากินได้บ่อย เอิ๊กๆ 

 

 

Entry ที่แล้วผีเข้า ลุกขึ้นมาสะบัด Tablet เอามัน

จนได้ลายเส้นใหม่ ถูกใจดี 

 

จำได้ไหมจ๊ะ?

 

 

ไหนๆก็ ช้อบชอบ รูปนี้

งั้นขอทดลอง วาดด้วยเส้นสไตล์นี้ดูสักหน่อยเป็นไร

เริ่มจากการเขียนตัวเอง (เคยเขียนอย่างอื่นที่ไหนกัน 555)

 ปิ๊ง!

ปาดซ้าย ปาดขวา สะบัดกันพรึ่บพั่บแบบนี้

คงเป็นความสนุกที่หาได้เฉพาะบน Pen Tablet กระมัง

ฝึกดีๆ น่าจะหากินได้มั่ง ^^ 

แอบลงสี ...

ผลออกมาเหมือนเดิม...

 

ถ้าอยากให้สวยกว่านี้ สงกะสัยต้องไปเรียนกับ

พี่ลิงใจดี

ช่วงวันเสาร์-อาทิตย์

 

ว่าแล้วก็... แบมือขอทุนการศึกษา

เอามา ฉี่ร้อย...

 

  ความแตกต่างระหว่างยามเมื่อเป็น

 

จูเนียร์ กับ ซีเนียร์

 

 

     

Junior = จูเนียร์

 

 

 

น้องใหม่วัยจุ๋มจิ๋ม ไร้เดียงสา หน้าใหม่

ทำอะไรต้องมีคนบอกคนสอน

 

 

 

Senior = ซีเนียร์

 

รุ่นพี่มีประสบการณ์ ผ่านงานมาเยอะ

 

สายตากว้างไกล เป็นที่พึ่งเป็นตัวอย่างของน้องๆได้

 

 

--- Edit  เพิ่มนิดหน่อยนะครับ ---

 

หากไม่กล่าวกันถึงเรื่องอคติและอารมณ์
แต่ว่ากันถึงหน้าที่และประโยชน์ที่จะได้รับจากความสัมพันธ์รูปแบบนี้

การได้มีรุ่นน้อง-รุ่นพี่ ถือเป็นประสบการณ์สังคม ที่ควรค่าแค่แก่การเก็บเกี่ยว

ไม่แปลก ถ้าจะบอกว่า การได้มีรุ่นน้อง-รุ่นพี่ ที่เป็นคนดี ถือว่ามีบุญมากๆ

 

ตัวอย่าง รุ่นน้อง - ในฝัน (ขอย้ำว่า "ในฝัน")

• กระตือรือร้น ฟัง คิด วิเคราะห์ สอนแล้วลองทำ ก่อนรวบรวมปัญหากลับออกมาถาม และแก้ไขด้วยความพยายามหลังได้รับข้อมูล

 

ตัวอย่าง รุ่นพี่ - ในฝัน (นั่นแหละ "ในฝัน")

• ใจเย็น มองเห็นงานเป็นงาน ให้คำแนะนำ และช่วยเหลือรุ่นน้องแก้ไขปัญหาติดขัด เพื่อให้รุ่นน้องเข้มแข็ง และรับผิดชอบงานต่อๆไปในอนาคตได้

 

แล้วถ้าบังเอิญดันเป็นฝันร้ายขึ้นมาล่ะ?

 

รุ่นน้อง - ฝันร้าย บนความจริง

• เฉื่อยชา ผมเพิ่งเข้ามาใหม่นะ จะไปรู้งานได้ไง งานอะไรเนี่ย ยากชิบ ทำไม่ได้หรอก คนเก่าก็เอาไปทำก่อนสิ พี่ตรงนี้ทำยังไงน่ะ โห ไม่รู้เรื่องเลย พี่ทำแทนก่อนได้ไหมอะ? พี่แม่งสอนอะไรนักหนาว่า ไม่เอาไปทำเองเลยล่ะ

(ใครเป็นรุ่นน้องแบบนี้ ยกมือขึ้น...)

 

รุ่นพี่ - ฝันร้ายพอกัน จริงซะยิ่งกว่า

• อะไรวะ เด็กใหม่ ทำ_อะไรเป็นมั่ง? เข้ามาตำแหน่งอะไร จะมาเลื่อยเก้าอี้ตูเหรอ? เอางานไปทำ ดูๆไปก็เข้าใจเองแหละ อะไรปัญหาแค่นี้คิดเองไม่เป็นเหรอ จบอะไรมาเนี่ย? อ้อ งานส่วนของผมเสร็จแล้ว เหลือแต่งานของเด็กใหม่ ทำอะไรก็ไม่รู้ชักช้า พี่กลับก่อนนะ (Twit : เด็กเข้าใหม่ทำงานไม่ได้เรื่อง เขาสอนอะไรกันมามั่งวะ?)

(ใครเป็นรุ่นพี่แบบนี้ ยกมือขึ้น...)

 

สำรวจตัวเองกันหน่อย แล้วออกไปทำหน้าที่ให้สมบูรณ์ เพื่อ Progress ไม่ใช่คอยแต่มาโชว์ความติสท์ใส่กัน ระหว่างรุ่นพี่-รุ่นน้อง เอื้ออาทรกันดีกว่า เพื่อความก้าวหน้าของการงาน

 

อีกอย่างนึง นายจ้างเข้าจ่ายเงินจ้างคุณๆเข้ามาทำงานให้ได้ผลผลิตเต็มประสิทธิภาพ

ไม่ได้จ่ายค่าจ้างใช้ชีวิตไปวันๆ กัดกันเป็นหมาในที่ทำงาน หรอกนะ

 

อย่าตั้งแง่ว่า รุ่นน้องมาทำให้คุณเกะกะ

อย่าตั้งแง่ว่า รุ่นพี่ชอบโยนขยะมาให้เราแล้วแอบไปเมาลั้ลลาอยู่ใน Facebook

 

ไม่ลองจดใส่สมุดไว้ว่า สิ่งใดที่คุณคิดว่าเป็นพฤติกรรมที่ไม่ดีของรุ่นพี่-รุ่นน้อง

แล้วเอาออกมาท่อง ... ว่า "ฉันจะไม่ทำแบบนั้น" ทุกวันก่อนเข้าทำงานดูล่ะ

 

--- เรื่องนี้เขียนให้ น้องใหม่ (หน้าแก่) ที่เข้าไปทำงานบริษัทใหม่ ---

--- ขอให้โชคดีในการทำงาน ---

 

 

 

"คำเตือน"

 

ข้อความใน Entry ด้านล่าง

ไม่เหมาะสำหรับบุคคลผู้ไม่นิยมเรื่องราวสีม่วงๆ

ที่อายุยังไม่เกิน 18

 

 

 ก 18+

 

 

(โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากถูกใจ...

..โปรดทิ้งเบอร์ไว้หลังไมค์ให้โทรไปขายประกัน)

 

 

 

 

 

 

วันที่ Junior หน้าใหม่ ต้องกลายเป็น Senior ทุกคนต้องประสบพบเจอแน่นอน

 

จำวันที่คุณยังละอ่อนได้ไหมครับ?

 

 

 

แล้วปัจจุบันล่ะมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง?

 

 

 

ยามเมื่อเป็น Junior

หน้าใหม่ ตาใสแป๋ว

 

 

ณ วันที่เป็น Senior ผ่านวัยแก่กล้า

ก็แรดขึ้นมาได้ ในบัดดล

 

 

 

 

 

รุ่นพี่มีหน้าที่แนะนำ และช่วยเหลือน้องๆ ที่ยังไม่เจนจัดในสังคมใหม่ๆ

ให้สามารถปรับตัวเข้ากับการทำงาน เพื่อปฏิบัติหน้าที่ลุล่วงได้อย่างเหมาะสม

ด้วยความที่มีประสบการณ์มากกว่า จึงเป็นที่พึ่งพาของน้องใหม่ได้พอควร

 

 

แต่บางเรื่องกลับไม่เป็นไปตามกฎข้างบนเหมือนกัน

 

.....

 

A : วันก่อนครับ

B : ทำไมครับ..

 

.... (คนละ Blog แล้วเฟ้ย)

 

 

...เอาใหม่... 

 

...วันนั้น...

 

 

 

 

...พาเด็กใหม่ไปหาซื้อวัตถุดิบมาทำงาน...

 

 

 

 

 

 

...แต่กลับได้พานพบเทพบุตรกำลังเลือกซื้อสินค้าอยู่...

 

 

 

 

  

...ด้วยความเป็น Senior นั้น จึงต้องเก็บอาการไว้...

 

 

 

 

 

  ...แล้วให้ไอ้น้องหน้าใหม่...Show His Fine Quality...

 

 

 

 

 

...ส่วนไอ้พี่"ปอดแหก"นี่ก็ได้แต่ลุ้นอยู่หลังกองปลากระป๋อง...

 

ต้องยอมรับว่าเด็กรุ่นหลังมีความกล้า(หน้าด้าน)กว่าเด็กรุ่นเราเยอะ

 

ไม่ว่าหญิงหรือชาย

 

กล้าเดินไปขอเบอร์เพื่อจีบกันได้ แบบหน้าไม่อายเลยนะแก

 

แต่ถ้าทำได้สำเร็จพี่ขอ เดี๋ยวจองโต๊ะรอเลี้ยงปลาดิบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายก็ได้แ_กแห้ว

 

 

 

 

เรื่องวิชาภาษางานปรึกษาพี่ได้

 

เรื่องวิชาตามหาหัวใจ วานช่วยสอนพี่หน่อยก็แล้วกัน

 

 

 

 

ปล.เขียนไว้ก่อน ประชดวาเลนไทน์ จะมาถึงเดือนถัดไป

จะหลบหายไปเลียแผลใจ ในซาวน่า

 

แผล่บ แผล่บ

 

 

 

edit @ 22 Jan 2010 15:40:26 by Hato คุง - เด็กชาย33+3/4